ودر " تاريخ الخلفاء " تصنيف سيوطى در أوليات عمر مذكور است : وأول من ضرب على الخمر ثمانين . ( 1 ) انتهى . از اين قول هم معلوم مىشود كه در زمان حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) حد خمر هشتاد نبود وعمر آن را به رأى خود مقرر كرد ، وشيعه اين طعن را بنابر روايات خود ذكر نكرده باشند ; زيرا كه نزد ايشان در زمان حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) هم حد شرب خمر ثمانين بود نه أربعين ، وبنابر مذهب شيعه طعن جهل عمر از حد شرب البتة صحيح مىتواند شد . اما آنچه گفته : زيرا كه اگر عمر زيادة كرد به قول أمير المؤمنين [ ( عليه السلام ) ] واجماع صحابه كرد ، پس أو فقط محل طعن نباشد . پس بنابر أقوال أهل سنت كه مىگويند : عمر به استشاره جناب أمير ( عليه السلام ) زيادة در حد خمر نمود - معاذالله - اين اشكال لازم خواهد آمد ، ليكن شيعه آن را از أكاذيب أهل سنت مىدانند ، وايشان به افترائات أهل سنت ملزم نمىشوند ، جواب اين اشكال بر ذمه أهل سنت است نه ذمه ايشان ; نزد شيعه صحيح وثابت همين است كه حد خمر در عهد جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) هشتاد بود ، وجناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) عمر را كه از اين حكم جاهل بود آگاه ساخت . اما آنچه گفته : در بعضي كتب شيعه به طور ديگر اين طعن مذكور است ،

--> 1 . تاريخ الخلفاء 1 / 137 .